توسط : دکتر علیرضا رئیسزاده؛ مدرس دانشگاه ازاد – تهران غرب
در بهترین حالت باید بسیاری از سلبریتی های وطنی را در زمان جنگ ایران و امریکا ساده لوح و غافل بدانیم چون عنوان دیگر بسیار خطرناک و مشکل زاست.
آنچه در این روز های جنگ بسیاری را شگفت زده کرده سکوت عجیب و حیرت انگیز بسیاری از این سلبریتی های نادانی ست که تا قبل از جنگ نسبت به ترک های دیوار هم اظهار نظر می کردند و اما امروزه روزه سکوت گرفتند و صد البته ضمن تشکر از نامدارانی که وظیفه خویش را در قبال وطن انجام دادند.
از زمان دانشجویی با این سلبریتی ها و برخی از مخالفین در موضوعاتی چون سال های 78 و 88 و دهه 90 و جریان مهسا و …. همراه بودیم چون ادعا داشتند به طرفداری از مردم حرف می زنند اما در این جنگ 40 روزه هیچ توجیه و دلیلی برای سکوت ندارند مگر آنکه ثابت کنند بمب های اسراییل و امریکا هیچ یک از مردم بی گناه و منتقد حکومت را نکشت؟
لابد دخترکان معصوم مظلوم میناب از جنس مردم بی گناه ایران نبودند و پرپر شدن آنها هم حسی را بر نمی انگیخت.، هر آدم با شرفی از پوست تا مغز استخوان سوخت اما امثال شیرین بی مزه عبادی خفقان گرفتند کاش از هنرمندان منصف و با وجدان هالیوود و بالیوود و… یاد می گرفتند حداقل اگر فکر می کنید مقصر جمهوری اسلامی است شهامتش را می داشتند آن را محکوم می کردند.
می گویند مخالفین از جمهوری اسلامی ناراضی هستند و منتظرند این حکومت شکست بخورد و….یعنی گویندگان این سخنان سخیف آنقدر ابله ، نادان و سبک مغز هستند که نمی دانند وقتی مغول و اسکندر به ایران حمله کرد در حالی که حتا بسیاری از ما نمی دانیم دقیقا چه کسی بر ایران حکمرانی می کرد،آن شکست در وهله اول به پای ایران نشسته و نوشته شد و تاوانش را ایران زمین داده است .
می خوانیم ایران از مغول ها و روس ها شکست خورد نه فلان حاکم! لابد عده ای از سربازان و عوامل آن زمان هم حق داشتند تا اجازه دهند مغول های غارتگر بیایند و روس های توسعه طلب فتحعلی شاه خاصیت را شکست دهند، شکستی که به قیمت ویرانی و جدایی سرزمین های ایران تمام شد.
وانگهی اگر عده ای بخاطر مخالفت با جمهوری اسلامی سکوت کردند تا دشمن براین کشور مستولی گردد چه تضمینی هست یک هرج و مرج ، تجزیه ، خون و خونریزی راه نیافتد مگر در عراق آن خونریزی های وحشتناک را ندیدند مگر با زور ، خونریزی و جنگ در یمن ، لیبی ، سودان و سومالی دمکراسی برقرار شد ؟نمونه بارز افغانستان است که به بهانه تروریست بودن طالبان کل تمدن غرب بر سرش آوار شد و بعد از ویرانی و قتل عام صدها هزار انسان بی گناه سرانجام تحویل همان طالبان دادند و رفتند پس کو دمکراسی افغانستان؟
ضمنا کدام یک از محاسبات این حضرات در مورد برانداختن یا سقوط جمهوری اسلامی درست از آب در امد که بشود به این یکی اعتماد کرد؟
خود، منتقد اعمالی از جمهوری اسلامی هستند که ترامپ پدوفیل و نتانیاهو حرامی هزاران بار بدتر انجام می دهند آنگاه نه تنها سکوت که شگفتا گاهی با وقاحت و بی شرمی تمام در پی توجیه و حتی تشویق بودند.
اگر ترامپ دیوانه و آن حرامزاده حق دارند که این کارهای به غایت پلشت را مرتکب و شما سکوت و گاها تایید و توجیه، پس چه گله گذاری و انتقادی از ج ا دارید؟ همانطور که هیچ توجیهی از طرف جمهوری اسلامی بابت کشته شدن معترضین قابل پذیرش نیست، استانداردهای دوگانه این مخالفین هم هرگز قابل پذیریش نیست .
مخالفت و انتقاد به جای خود اما امروزه بحث وطن و ایران ماست ، مخالفت های درون خانه باید کنار گذاشته شوند کشور در خطر تجزیه و هرج و مرج بود.
شک ندارم از دلایلی که جمهوری اسلامی اسلامی هرگز سقوط نکرد همین مخالفینی است به غایت متوهم و نادان با استاندارد های دو گانه، از صبح تا شب به انتقاد و فحاشی مشغولاند بی آنکه قدمی عملی بردارند یا تاوانی بدهند از جوانان بی گناه مایه گذاشتند ،برای انقلاب و شورش و رفتن به خیابان تشویق می کنند بی آنکه خود تاوانی دهند در هزار لای پستو ها مخفی می شوند و فقط منتظرند تا موج سواری کنند.
امثال مراد ویسی در انترنشنال هر روز جوانان را به شورش و آشوب و جنگ مسلحانه تشویق می کند اما خود در میان مخالفین جمهوری اسلامی آن هم در کانادا برای تهیه گزارش با جلیقه ضد گلوله حاضر می شود همین قدر بی وجدان و بی وجود و مضحک.
